امام عليه السلام بود . طبرى ، در اين باره مىنويسد : وى ، ديگر بزرگان [ كوفه ] را به خاطر ترس و دلهره‌اى كه از آنها داشت ، در نزد خود بازداشت كرد ؛ زيرا همراهانش اندك بودند « 1 » . از جمله كسانى كه توسّط ابن زياد بازداشت شد ، مختار بن ابى عُبَيده ثقفى بود كه تا شهادت امام حسين عليه السلام ، در زندان بود . گفتنى است كه جدا از همه عوامل ، تنها بازداشت عنصرى مؤثّر مانند مختار ، در كنار عقب‌نشينى سليمان بن صُرَد ، كافى بود كه نهضت كوفه را با مشكل جدّى ، بلكه با شكست ، مواجه سازد . شش . اعمال خشونت سياست خشونت و كشتن ، يكى ديگر از ابزارهاى ابن زياد براى سركوب نهضت كوفه بود . در اين باره ، گزارش شده : ابن زياد ، وقتى وارد قصر شد و شب را به صبح رساند ، مردم را گرد آورد و سخن تند و تهديدآميز گفت و كشت و ترور كرد و خون ريخت و پرده‌درى نمود « 2 » . در گزارشى ديگر مىخوانيم : گروهى از كوفيان را نگه داشت و فى المجلس ، آنها را كشت « 3 » . هانى بن عروه ، يكى از سران هوادار امام عليه السلام بود كه توسّط ابن زياد ، دستگير شد و پس از آزار و شكنجه فراوان ، به شهادت رسيد . هفت . سوء استفاده از چهره‌هاى پرنفوذ مذهبى و اجتماعى در كنار ساير عوامل سركوب نهضت مردم كوفه ، يكى از خطرناك‌ترين سياست‌هاى ابن زياد ، سوء استفاده از چهره‌هاى مذهبى و مورد اعتماد مردم ، مانند شُرَيح قاضى

--> ( 1 ) تاريخ الطبرى : ج 5 ص 369 . ( 2 ) مطالب السؤول : ص 74 ، كشف الغمّة : ج 2 ص 255 . ( 3 ) الفصول المهمّة : ص 183 .